30 Ağustos 2009 Pazar

Come on Chelsea!!!

Son bir kaç gündür ciddi şekilde gribal enfeksiyon geçiriyorum. Öksürük, hapşırık derken vücudumda derman kalmadı resmen. Bütün gün koltukta uzanıp TV izlemekten başka da çarem yok ne yazıkki. Ama bu hastalık, cumartesi günümün futbolla geçmesine bir araç olmuş oldu.

Chelsea - Burnley maçı ile başladı futbol günüm. Ancelotti aşısının tutmayacağını düşündüğüm Chelsea, beni şaşırtmaya devam ediyor. Yakın arkadaşlarım benim uzun süredir Chelsea taraftarı olduğumu bilirler. Chelsea'ye hayranlığım Galatasaray'ın 5-0 mağlup olduğu dönem öncesinde başlamıştı. Bu mağlubiyet bile sempatizanlığımı sonlandırmaya yetmedi. Sadece belirli bir süre kızgın kaldım Mavilere. Bu konu hakkında konuşmaya biraz daha devam edersem yazının amacı sapacağından, biz en iyisi Chelsea - Burnley maçına geri dönelim.

Burnley'in Manchester United ile yaptığı maçın tamamını canlı olarak izledikten sonra, Burnley'in bu sezon oynayacağı maçların az gollü geçeceği izlenimine kapılmıştım. Nitelim oynadıkları toplam 3 maçta 2 gol atıp 2 gol yediler sadece. Bu seriye Chelsea maçını da dahil ederek devam edeceklerini düşünenlerin sayısı oldukça fazlaydı İngiliz basınında. Bu genel düşüncenin aksine maçın çok tempolu ve Chelsea'nin farklı galibiyeti ile sonuçlanacağını düşünüyordum. Nitelim öyle de oldu. Chelsea hem ona olan güvenimi boşa çıkarmadı, hem de bahis kuponumunda Evsahibi +2.5 bahisiminin yanına artı işareti koymama imkan sağladı.

Maç, çok tempolu başladı. İlk 15 dakika geride kaldığında, Chelsea'nin net 3 gol pozisyonunun yanı sıra Burnley'in de 2 gol pozisyonunu izleme fırsatı bulmuştuk bile. Ancak 15'inci dakikadan sonra Burnley kendi sahasına kapandı, Çanakkale geçilmez taktiği ile gol yiyeceği dakikayı mümkün olduğunca ileriye çekmeyi çalıştı. Bu taktik işe yarıyor gözüküyordu. Ama ilk yarının sonunda Drogba'nın Anelka'ya "al kardeşim, dokun topa sonra da gel gol sevincini paylaş benimle" pasıyla Chelsea 1-0 öne geçtiğinde ikinci yarı başında farklı bir taktik uygulamak zorunda olacaklarının farkındalığı ile gittiler soyunma odasına.

İkinci yarı başladığında Burnley açık futbol oynamaya çalışırken, 5 dakika içinde önce Ballack'ın kafasıyla, daha sonra da A.Cole merkezli bir füzeyle bir anda 3-0 geriye düşünce ne açık futbol kaldı ne de direnç..! 3-0'dan sonra stand by modunda geçen bir maç izledik. Zaten maç da bu skorla sonuçlandı.

Ancelotti'nin "önce savunma sonra gol" felsefesiyle bir sezon nasıl geçer diye düşünürken, Ancelotti oynattığı bu seyir zevki yüksek futbol ile beni şaşırtmaya devam ediyor.

Bu arada Burnley kalecisi Brian Jensen'e ayrı bir parantez açmak lazım. Bodyguard kıvamındaki vücuduna göre çok çevik bir kaleci. Eğer o olmasaydı Chelsea bu maçı 6-0, 7-0 gibi tarihi bir skor ile kazanabilirdi.

24 Ağustos 2009 Pazartesi

Martins vs. Sabri

Galatasaray'ın Kayserispor'u 4-1 ile evine gönderdiği mactan sonra konuşulan iki konu vardı. Birincisi, Elano'nun feci golü. Feci diyorum, çünkü öyle böyle bir gol değildi. Çok az kullandığı sol ayağıyla, 121 km/saat hızında dışarıdan içeriye doğru falso olan bir gol atmanın başka bir tarifi yok ne yazıkki.

İkincisi ise herkesi tebessüm ettiren, gol son sonrası sevinç sırasında Baros'un Sabri'yi sevinç yumağı üzerinden tutup atması oldu. Gerçekten de çok komik bir sahneydi. Televizyonda sadece son anları gözüküyor bu olayın. Ali Sami Yen'de canlı canlı tanıklar olarak çok daha şanslıydık muhakkak. Sabri kendi yarı sahanın ortalarından yaklaşık 45 metrelik hızlı bir depar ile kutlamaya gitti Elano'yu. Tuncay'ın Çek Cumhuriyeti maçında yaptığı jeneriklik atlayışı taklit edeyim derken Baros'un kafasını ezdi. Baros da tuttu, çuval atar gibi attı adamı.

Ama, bugün Wolfsburg - Hamburg maçının özetlerini izledim. Martins'in durumu 2-2'ye getiren golü sonrasındaki sevinç sırasında takım arkadaşının yaptığı hareket, Baros'un hareketinden 10 kat daha başarılı bir hareket bence.

Aşağı linkini verdiğim videonun 2.37'inci dakikasında Martins arkadaşının kurbanı oluyor.

Joleon Lescott Manchester City'de...

Manchester City paraları dağıtmaya devam ediyor. Tevez ve Adebayor'a verilen paraları anlarım ama Lescott 24 milyon pound eder mi?. O zaman Manchester United Ferdinand'ın bonservis bedelini 60 milyon pound belirlesin...

Neyse, bize hayırlı olsun demek düşer. Para bizim olmadığı için "o kadar para eder mi?" diye tartışmaya gerek yok. Adamlarda bildiğimiz paradan bolca var, ama bizden tek farkı onun bildiği para ile bizim bildiğimiz paranın çok farklı olması.

Artık Manchester City'in en büyük amacı yeni bir hoca bulmak olmadılır. M.Hughes'tan ne köy olur ne kasaba, hatta cacık bile olmaz.

Seneye bir bakmışız Mourinho City'de, yine Sir Alex Ferguson'la rakip (!)...

23 Ağustos 2009 Pazar

TRT Sunar; Bundesliga Skandalı

Gerekli teknik ekipmanın yoksa, spikerlerin maç anlatmayı beceremeyip bizlere maç sırasında masal dinlermiş havasına sokuyorsa neden alıyorsun Bundesliga'nın yayın haklarını kardeşim!!!

Tamam hadi aldın bir kere, o zaman doğru düzgün yayınlasana şu maçları.

Cuma günü Hoffenheim - Schalke 04 maçını canlı yayınlamadılar. Gece TRT 3 ekranından banttan vermeyi tercih ettiler. Dün B.Dortmund - Stuttgard maçını canlı izleme şansımız oldu. Ama bugün ne Wolfsbourg - Hamburg maçını ne de W.Bremen - Mönchengladbach maçını yayınlıyorlar. TRT 3 Dünya Atletizm Şampiyonası'nı yayınlıyor doğal olarak ama TRT 1, iftara 1.5 saat olmasına rağmen yayınlamıyor bu maçlardan herhangi birini. Mübarek Ramazan ayında doğal aslında TRT 1'nin maç yayınına girmemesi, Türkiye'nin en ücra köşelerinde sadece TRT izlenebiliyor sonuç olarak. Yanlız, TRT'nin bu konuya bir çözüm bulması, böyle durumlarda en azından TRT 2'yi kullanması gerekiyor...

Maradona; Es Mi Dios..!!!

Sabah kalktığımda televizyon izlemek ya da müzik dinlemek istemedi canım nedense. Ne yapabilirim acaba bunların yerine derken, aklıma Maradona by Kusturica filmini tekrar izlemek geldi. Hemen kurdum gerekli ekipmanları, açtım ses sisteminin sesisi sonuna kadar ve uzandım bu keyifli filmi izlemek için...

Muhteşem bir film, gerçekten de muhteşem. Emir Kusturica filmi çektiği esnada Maradona ile arkadaşlığının ilerlemesinden olacak ki, çok içten ve başarılı bir filme imza atmış.

Bu filmi her izlediğimde bir hüzün kaplıyor içimi. Sadece Boca taraftarı değil, bütün Arjantin tapıyor ve futbolun tanrısı olarak atfediyorlar Diego'yu. Keşke Türk futbolunda da böyle efsane (Metin Oktay'ın yeri başkadır) olsa da biz de bağrımıza bassak Galatasaray, Fenerbahçe ya da Beşiktaş ayrımı yapmadan.

Neyse, filmden bahsetmek istemiyorum çünkü belki daha izlemeyenler vardır. Bu filmi her izledğimde yaklaşık 1 hafta dilime dolanan bir şarkı var, onu paylaşmak istiyorum. Hem sözleri, hem de videosu aşağıda yer alıyor. Belirtmekte fayda var, bu şarkıyı Diego'nun kendisi söylüyor.
Youtube izleyebilenler için;



Türkçe meali

Yaşamam Tanrı'nın emriydi doğduğum harabede
Yokluktan düzlüğe çıkmanın basit bir örneğiydim sadece
Başarıya açtım attığım her adımda
Ölümsüz bir el bıraktım futbol sahalarında
Tecrübeyle ateşli bir tutkuyla
Küçük bir çocukken dünya kupası hayali kurdum
Primera'da z,rveye çıktım
Belki de futbol oynayarak aileme fayda sağlardım
Başından beri sevindi Boca taraftarı
Hayalimdi goller ve çalımlar
Gökyüzündeki yıldızlar
Şarkı söyleyen insanlar
Doğdu Tanrı 'nın elleri
Neşe aşıladı insanlara
Ve zafer getirdi bu topraklara.

olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego

En iyi olduğum için ne dertlere göğüs gerdim
Satmamak için kendimi güçlüyle yüz yüze geldim
Zayıflığı merak ettim, İsa bile hata yaptıysa
Ben nasıl yapmayayım.
Söhret götürdü beni güzel beyaz bir kadına
Yasaklanmış zevkleri gizemli tatlarıyla
Uzak kalamadım ondan, bağımlısı yaptı beni
Aldı tüm hayatımı
Ve bu da bir maç sayılır
Bir gün kazanacağım.

Başından beri sevindi Boca taraftarı
Hayalimdi goller ve çalımlar
Gökyüzündeki yıldızlar
Şarkı söyleyen insanlar
Doğdu Tanrı 'nın elleri
Neşe aşıladı insanlara
Ve zafer getirdi bu topraklara.

olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego
olé olé olé olé Diego, Diego...

22 Ağustos 2009 Cumartesi

Benvenuto Calcio Seria A !!!

İtalya Seria A bugün oynanan maçlarda yeni sezona merhaba dedi. Maldini'nin olmadığı, Nesta'nın sakatlıklar nedeniyle bir türlü "merhaba yeni sezon" kelimelerini bir araya getiremediği , AC Milan için büyük ihtimalle hüsranla sonuçlanacak bir sezona...

Milan öpsün Pato'sunu başına koysun. İlk haftada Siena deplasmanında attığı iki golle ipten aldı hem Berlisconi'yi, hem Galliani'yi hem de Leonardo Nascimento de Araújo'yu...

Mourinho, zaten lige damgasını vurup, bu sezon da kupayı alacaktı. Ama Lippi'nin Juventus'un şampiyon olacağını iddaa etmesi, bizim deli oğlanı sinirlendirmiş. Bu yüzdendir ki, İnter sezonun ilk 4-5 maçında Mourinho gazıyla toplar üç puanları. Sonrası ise, izlemeye doyamayacağımız bir lige şahit olacağımızın uzun bir maratonun gerçek başlangıcı olur.

Bu sezon Seria A'nın hangi kanalda yayınlanacağı belli değil. Eğer aldığım duyumlara göre Kanal 24 yayın haklarını almazsa, hepimize Justin TV yolları gözüyor.

Günün maçlarında alınan sonuçlar;

*Siena 1-2 AC Milan

*Bologna 1-1 Fiorentina

Arsenal mi? Manchester United mı?

Bugünden başlayarak bir hafta boyunca akılları en çok meşgul edecek soru olacak kesinlikle Old Trafford'un ev sahipliği yapacağı derbiyi kimin kazanacağı.

Aslında bu iki takımın ligde sergilediği performans sorunun cevabına ulaşmak için önemli ip uçları veriyor. Takımlarının son durumlarını değerlendirmeye çalışarak sizlere yardımcı olmaya çalışacağım.

Öncelikle misafir takımdan başlayayım. Sezon başında, Adebayour ve Toure'yi kaybeden ancak herhangi bir yıldız tranferine imza atamayan Arsenal'e kimse şans tanımıyordu. A.Wenger bu eleştirilere kulaklarını tıkayıp her zaman yaptığı gibi takımını çalıştırmaya devam etti. Hazırlık kampında takımına çok güvendiğini, bu genç kadronun artık büyük tecrübe kazandığını ve bu sezon çok tempolu bir futbol felsefesiyle Chelsea ile birlikte şampiyonluğun en büyük adaylarından biri olduklarını söyledi.

Arsenal ligin ilk haftasında Liverpool şehrine, Everton'a konuk oldu. Everton o kadar misafirperver davrandı ki, 6 gol yerken, sadece 1 tane gol bularak büyük bir hezimet yaşadı. Arsenal duran topları iyi değerlendirmenin sonucunda güzel bir galibiyet, daha da önemlisi büyük bir özgüven ile memleketinin yolunu tuttu.

Bugün ise, kendi sahalarında Portstmouth ile karşılaştılar. Aynı ilk maçtaki gibi, ikinci maçı da 90 dakika izleme fırsatını yakaladım. Arsenal, maça aynı Wenger'in dediği gibi yüksek tempoda başladı. Tek paslar ile oyunu çok iyi açtılar, en önemlisi de kanatlara yaydılar. Nitelim tek top ile tempolu oyun meyvesini 18'inci dakikada verdi. 22'inci dakikada ise muhteşem bir kontra-atak ile Diaby hem tabelayı hem de attığı gol sayısını ikiledi. Arsenal 2-0'dan sonra aniden vites düşürüp aktif dinlenmeye geçti. Ta ki Porstmouth durumu 2-1'e getirene kadar. Sonra tekrar tempoyu arttırdılar ve ikinci yarıda buldukları gollerde maçı 4-1 kazandılar.

Daha iyi bir başlangıç olamazdı heralde. İki maç, atılan 10 gol, kazanılan 6 puan ve kalede görülen sadece 2 gol. Fabregas'ın komutasındaki Wenger'in minik askerleri başarıya aç olmanın verdiği özlem ve hırs ile bu sene çok konuşulacaklar.

Gelelim ev sahibine... Son 3-4 sezondur izlediğim en kötü Manchester United ile karşı karşıyayız. Sir Alex Ferguson C.Ronaldo'nun transferi süresince bol bol gider yapmıştı Ronaldo'ya. "Burada olmak istemeyene kal demem, zaten yeri doldurulamayacak kimse yoktur." cümleleri çıkmıştı ağzından. Ama oynadıkları üç maçta Ronaldo'nun bu takımın en az %50'lik kısmını oluşturduğunu gösteriyor. Üstüne bir de Tevez'in gidişi tam tuz biber olmuş.

Wigan maçının ilk yarısı dahil olmak üzere Birmingham ve Burnley maçlarında tempodan uzak, 5 pas yapamayan, oyunu rakip kaleye taşıyamayan, duran top bile kullanamayan bir takım görüntüsü verdi Kırmızı Şeytanlar. İsyankar Rooney, tabiri caizse eşşekler gibi çalıştı, koştu, pres yaptı, defansından top çıkarttı. Zaten o olmasaydı Birmingham maçındaki 3 puanı da alamazdı bu takım.

Burnley maçının, Birmingham maçından tek farkı Manchester'ın bu sefer 1-0 mağlup olmasıydı. Temposuz oyun ve başarısız paslar ilk maçın birebir kopyasıydı. Acıların çocuğu Rooney, yine elinden gelenin hepsini yansıttı sahaya ama bir tek arkadaşı bile destek çıkmadı ona.

Gelelim Wigan maçına. Manchester United bu deplasmandan 5-0'lık parlak bir galibiyet ile dönüyor şehrine. Arsenal maçı öncesi kuşkusuz büyük bir moral kaynağı olan bu galibiyet aslında kimseleri yanıltmamalı. Bence bu maç şansları yanındaydı. Ne ilk yarı ne de ikinci yarı tempo yapabildiler. Tempo yapmaya çalışan takım Wigan iken, Rooney'in çabası, 5 dakika içinde gelen iki gol ile birlikte bir anda Manchester lehine dönen maç ile birlikte Wigan'ın gardı düştü ve maç farka gitti.

Ancak dediğim gibi, Wigan galibiyeti kimseyi yanıltmasın. Eğer Manchester son üç maçtaki futbolunu oynamaya devam ederse ve Arsenal de iki maçtaki oyunu sahaya yansıtırsa ve Arsenal fark atar döner. Ferdinand'ın yokluğu, Vidic'in ve Evra'nın formsuzluğu, Berbatov'un yaşlı adamlar gibi haraket etmekten aciz performansı ve vurdumduymaz tavırları bir araya geldiğinde Arsenal'in ne kadar şanslı olduğunu bir kez daha gözler önüne sermiş oluyoruz...

21 Ağustos 2009 Cuma

Hollanda - Jupiler League

Hollanda Jupiler League diğer ismiyle Eerste Divisie, Hollanda 1.Ligi demek aslında. Ancak aynı Türkiye'deki Bank Asya 1.Ligi gibi bu lig de ülkesinindeki en üst düzey ikinci lig oluyor.

Sohbete dahil etmeye çalıştığım çoğu muhabbetlerde hemen susturuldum, neden bahsediyosun dostum benzeri yüz mimiklerine maruz kaldım çoğu zaman. Bu ligi takip eden kişi sayısının az olduğunu sonucuna varmamın en önemli sebepleridir biraz önce saydıklarım. Zaten takip edenlerin çoğunluğu da iddaa severler diye düşünüyorum.

Ligdeki maçları justin.tv sayesinde arada sırada takip ediyorum. Öyle taktik savaşlarının, santanç hamlelerinin olduğu futbol maçları görmek pek mümkün değil aslında. Peki bu ligi neden mi seviyorum? Aslında cevap çok basit, bol gollü (4-3, 4-4 hatta 6-5'lik skorların gerçekleştiği) maçlara sahne oluyor Jupiler biralarının sponsor olduğu bu lig.

Sizi daha iyi bilgilendirebilmek için uzun hesaplamalar sonucunda lig hakkında bir kaç istatistik sunuyorum izninizle.

2008-2009 sezonunda, 20 takımlı bu ligde toplam 380 maç oynandı. Bu maçların yaklaşık %47'ye takabül eden 178 maçı ev sahibi takım kazanırken 105 maçı (yaklaşık %28) deplasman takımları kazandı. Bu 380 maçta toplam 1067 gol atıldı. Bu da maç başına 2.81'lik muazzam bir gol ortalaması yapıyor.

Benim bu ligde anlamadığım tek şey Eredivisie'ye terfinin bu kadar zor olması. Takımlar 38 maçlık uzun bir maratonu bitirdiklerinde içlerinden sadece ligi birinci sırada bitiren takım bir üst lige direkt katılma hakkına sahip oluyor. Ancak ligi 2 ile 9.uncu bitiren takımlar, Eredivisie'nin 16 ve 17'inci sırasındaki takımlarının da yer aldığı bir playoff sisteminin içinde buluyorlar kendilerini. Bu sistem önceki yıllarda çok daha karışıkmış aslında. Ligi 6 periyoda bölüp her periyod liderleri playoff oynamaya hak kazanıyormuş ve puan ile atılan ve yenilen gollere göre bir sıralamaya tabi tutularak birbirleriyle eşleştiriliyormuş. Bunu ilk duyduğumda federasyonun başındaki adam kesin matematik profesörü diye düşünmüştüm. Araştırdım, değilmiş :).
Jupiler League maçları cuma günleri oynanıyor çoğunlukla. Cumartesi maçlarıyla nadiren karşılaşıyoruz. 20o9-2010 sezonunda da bu alışkanlık değişmedi. Ligin değişmeyen bir özelliği de bol gollü maçlara sahne olması. 2.haftasının geride kaldığı, bu akşam 3.hafta maçlarının oynanacağı ligde 20 maçta 67 gol sesi çıkarken, maç başına 3.35'lik bir gol ortalamasına ulaşıldı.

Ligi takip etmenizi tavsiye ediyorum. Bol gollü maçlar izlemek insanı mutlu ediyor. Birinci ligleri geçtik, bir de ikinci ligleri mi takip edeceğiz derseniz, sizi bu ligi takip etmeye "bahis ve 2.5 üstü" kelimeleri ile çekebilirim sanırım...

(not: Go Ahead Eagles favori takımımdır ve Overmars'ı (!) o forma altında görmek şaşırtıcı olmuştur benim için.)

La Liga 1. Hafta

Los Galacticos...

La Liga, Real Madrid ile özdeşleşen Los Galacticos ünvanını lig genelinde ele geçirmek üzere bu sezon. Ligde oynayan oyuncuları göz önüne getirdiğimizde haksız olmadığım ortaya çıkıyor.

1. hafta için izlemeyi en çok istediğim maç Bilbao-Espanyol maçı olacak. Bask seyircisinin Espanyol takımı futbolcularına, taraftarlarına ve en önemlisi Dani Jarque için büyük ve saygı duyulacak bir karşılamaya hazırlandığından eminim...

Ne NTV ne de NTVspor yayın akışlarında gelecek hafta sonunda yayınlanacak maçlara ilişkin bilgi bulunmuyor ne yazıkki !!!...

Yayın detaylarının bulunmadığı La Liga 1. hafta programı huzurlarınızda...

29 Agustos Cumartesi
21.00 Real Madrid vs. Deportivo La Coruna
23.00 Real Zaragoza vs. Tenerife

30 Agustos Pazar
18.00
A.Bilbao vs. Espanyol
Málaga vs. A.Madrid
Mallorca vs. Xerez
Racing Sandanter vs. Getafe
Osasuna vs. Villarreal

20.00 Valencia vs. Sevilla
22.00 Almería vs. Valladolid

31 Agustos Pazartesi
23.00 Barcelona vs. Sporting de Gijón

20 Ağustos 2009 Perşembe

60 milyon sterlin mi? (!)

Galatasaray'ın bir sezon Premier League altında geçirmesini çok isterdim. Ama neden İngiltere sorusu akıllara geliyor hemen. Dün akşamki Burnley - Manchester United maçında tekrar aklıma geldi bu soru. Neden İngiltere Premier League, neden Seria A ya da Bundesliga değil veyahut La Liga? Premier League cevabına ulaşmak için öncelikle diğer liglerin nerede kaybettiklerini yazacağım.

Ligue 1

Fransa liginin güzel tek bir tarafı yok bence. Sıkıcı, bunaltıcı, insanın ömründen 90 dakikaları teker teker çalan bir lig. (ps: S.Etienne maçları hariç)

Seria A

Ben bu ligi severim aslında. Temposuz maçlar olur ama bu maçlarda kemik sesleri duyulur. Teknik direktörler akıllıdır, futbolu bilir ve oyunu çok iyi kitlerler. Seria A'nın elenmesinin sebepleri öncelikle efsanevi tribünlerden eser kalmaması. Turkcell Super Lig gibi seyirci sayısındaki büyük düşüş ve en önemlisi İbrahimoviç'in bu ligi bırakması. Bu konu hakkında bir yazı yazmayı düşünüyorum aslında. Dünya futbolu içinde en çok beğendiğim hatta taptığım adamdır aktif futbolcular içinde. Ama gel gör ki, taptığım adam sevmediğim, antipati duyduğum Barcelona formasını geçirdi üstüne. Off oofff, tam efkarlık...Sevgilinin seni terkedip düşmanınla çıkması gibi bir şey olsa gerek... Neyse, kısacası Calcio Seria A da elendi.

Bundesliga:

Almanya'da futbolun iki güzel tarafı var. Bunlardan birincisi, yayıncı kuruluşun çok başarılı olması. Maçlardaki kamera açılarılarının yönetimini çok iyi becerdikleri için hiç bir pozisyonu kaçırmıyorsunuz. Zaten bu konudaki başarıları 2006 dünya kupası ile tescillendi. İkinci ve en önemli nokta taraftarlar...

Ligin en kalbur üstü takımlarının da, ligin dibine demir atmış takımlarında seyirci destekleri destansı. Takımlarını hiç bir zaman yalnız bırakmıyorlar. Bundesliga maçlarını izlerken tribünlerde boşluk bulmak neredeyse imkansız. Belki bu sene tribünlerde boşluk olabilir, bilmiyorum çünkü TRT'nin berbat görüntğ kalitesi ve spikerleri sayesinde bu ligi takip etmeyi bıraktım.

Ancak, ligdeki oyuncu kalitesinin düşük olması, özellikle son 2 sezondur temposuz maçların sayısının artması Bundesliga'ya Premier League'nin gerisinde bırakıyor.

La Liga

Bu sene bu ligi izlemek zevkli olacak aslında. Seyirci sayısında gözle görülür bir artış var son bir kaç sezondur. Oynanan futbolun kalitesi için de aynı şeyleri söylemek mümkün. Real Madrid'in yaptığı çılgın (bknz: hayvani) transferler, Barcelona'nın oynadığı uzay futbolu, Valencia kadrosu, Bask, Katalan, Madrid üçgeni içindeki çekişmeler... Hepsi ligin artıları arasında. Ancak, ligin ilk 6-7 sırasının oluşturan takımların maçlarının Turkcell Süper Lig maçlarından hiç bir farkı yok. İşte bu yüzden La Liga için de koca bir çarpı koyduk.

Premier League

Adamlar yapıyor kardeşim. Lig her anlamıyla muhteşem. Bundesliga'yı aratmayan bir taraftar kitlesine (tek dezavantajları genelde tek bir tezahurata sahip olmaları; Come on Chelsea, Arsenal, Burnley... vb.) sahipler. Oyuncu kalitesi Premiera Liga gibi üst seviyede, maçlardaki görüntü kalitesi, maçın yönetimi de çok başarılı ama en önemlisi temponun yüksek oluşu. Gerçekten de futbolun beşiğidir İngiltere. En alt ligden en üst lige karar, tempolu oynarlar futbolu. Kanatları en iyi kullanan ekolün torunlarıdır her biri. Kanat futbolunu onlardan daha iyi kimse oynayamaz (messi'nin varsa o ayrı tabi). Lig yönetimi, bu ligin pazarlamasını çok başarılı yapıyorlar. Yayın hakları, telif hakları derken, ligin saygınlığı artarken, kulüpler de kasalarını dolduruyorlar. Takımların forma reklamlarından, taraftar shop'lardan kazandıkları da bunların cabası... Adamlar, yapıyorlar kardeşim dedirtiyorlar resmen. Premier League'e ayak bastı parası olarak 60 milyon sterlin vermek nedir ya?. Şampiyonlar ligindeki ayak bastı parasının yaklaşık 6 katı. İşte bu yüzden seviyorum bu ligi. Galatasaray'ın 1 sezon bu ligde oynamasını ister bu deli gönlüm. Tempolu bir lig, dolu stadlar, GS Store'dan gelecek paralar... Bir de ayak bastı parasını verirlerse, al sana borçsuz bir Galatasaray :).