18 Mart 2009 Çarşamba

Çeyrek Final Aşkına Ruhunuzu Koyun Sahaya...

19 Mart Perşembe günü saat 21.30'da.

Ali Sami Yen'de...

Yine tarih yazma andıyla.

Gömeceğiz Hamburg'u 90 dakika sonunda...

Giovani Dos Santos

Geçtiğimiz sezon Bojan Krkic ile Barcelona'nın genç yetenekleri olarak ortaya çıkan Giovani Dos Santos'un, sezon başında Barcelona'da patlama yapacağını bekliyordu herkes.

Giovani, hiç kimsenin beklemediği bir anda, çok şaşırtıcı bir şekilde hem de yaklaşık 6.5 milyon Euro karşılığında Spurs'a transfer olmuştu. Bu transferin arkasında Ramos'un olduğunu bildiğim için, Giovani için bulunmaz bir fırsat olduğunu düşünmüştüm.

Spurs kariyerine çok kötü başlayan Gio, ilk onbirde yer bulamaz olmuştu. 2 aylık bir periyod sonrasında tam form tutmaya başlamıştı ki, Ramos'un kapı dışarı edilmesi ile bütün öz güvenini yitirip tekrar yolunu tuttu yedek kulübesinin. Durum o kadar kötüymüş ki bir anda Championship oyuncusu oldu.

Geçen yıl La Liga'da Barcelona forması giyen, şampiyonlar ligi maçlarında oynama fırsatı bulan Giovani Dos Santos, 8 ay içerisinde kendisini Championship takımı olan Ipswich Town'da buluverdi. 6 ay boyunca bu formayı giyecek. 14 Mart 2009 tarihinde atılan imzalar sonrasında Reading karşısında yedek kulübesinde yer alırken, dün oynanan Burnley maçında takımına beraberliği getiren gole imza attı.

Genç yeteğene yazık olmaması dileklerimle...

Il Genio

Zlatan Ibrahimović, insan üstü yaratık... Zaten yukarıda fotoğraf ta bu konuda ne kadar haklı olduğumu gösteriyor.

Zlatan'ın yeri benim için ayrıdır. İtalya Serie A'yı izlememin José Mourinho ile birlikte iki nedeninden biridir kendisi. İnsan olduğunu inanmadığım, kolları ve bacakları street fighter efsanesi Dhalsim'ı andıran, ayakları hiç olmayacak yerlere uzanan bir adam. Tsubasa gibi hiç olmayacak vuruşlara imza atan insan üstü yaratık. Aldığı paraları sonuna kadar hakeden, aktif futbolcular içerisindeki en büyük golcüdür.

Ibrahimović dikkatimi ilk kez Ajax forması altında oynarken çekmişti. Ajax'ın Groningen ile oynadığı bir maçı izlerken, spikerin Ibrahimović telaffuzu bir merak uyandırdı bende. İsveç vatandaşı olan Ibrahimović 'in soyadının acaba neden Ibrahimović olduğu merakını.

Ibrahimović, Bosnalı bir babanın oğluymuş meğer. Ailesi evlenir evlenmez İsveç'e göç etmiş ve Rosengard adında, göçmenlerin yaşadığı bölgeye yerleşmişler. Il Genio İsveç'te dünyaya gelmiş. Buna rağmen babasının genleri sebebiyle Osmanlı torunu, Anadolu evladı sayılır benim gözümde...

Zlatan'ın futbola Malmö Anadolu ve FBK Balkan takımlarında oynayarak başladığını öğrendiğimde ise bu adam kesin Türk demiştim. Bu konu hakkında da hemen araştırmaya koyularak detaylara ulaştım. Osmanlı devleti zamanında Anadolu'dan göç ederek Balkanlara yerleşen Türkler 1.Dünya Savaşı sonrasında, Balkan vatandaşları da ikinci dünya savaşı ve sonrasında İsveç, Norveç gibi ülkelere göç etmişler. Göç eden Anadolu evlatları, Almanya'da kurdukları Türkiyemspor gibi bu ülkelerde de küçük takımlar kurmuşlar.

Balkanlar ile Anadolu arasında gidip gelen Il Genio, son kararını Malmö FF kulübüne geçerek İsveç'ten yana vermiş ve 15 yaşında geçtiği bu kulüpte ilerleyen zamanlarda profesyonelliğe adım atmış.

Malmö FF İsveç 1.Ligi'nden düştüğünde, Zlatan için önemli bir fırsat doğmuş ve ikinci lig kariyeri çok başarılı geçmiş. Arsenal'in gerçek bir futbol menajerinden çok Championship Manager oyunu oynadığını düşünen menajeri Wenger, Ibracadabra'daki ışığı görmüş ve Arsenal'e almak istemiş. Wenger bu konuda biraz yavaş davranınca, Ajax Ibrahimović'i alıp kaçıvermiş Hollanda'ya.

Ajax günleri yedek kulübesinde başlayan Zlatan'ın futbolculuk hayatındaki dönüm noktası Ronald Koeman'dır. Koeman Ajax'ın başına geçtiğinde ilk işi 1.92'lik bu deve ilk 11 içerisinde yer vermek olur.

2001 yılında başlayan Ajax kariyeri 2004 yılında Juventus'a tranferiyle son bulan Ibrahimović'in, 4 Nac Bredalı oyuncuya işkence çektirerek, hepsini teker teker pazara yollayıp Nac Breda ağlarına bıraktığı gol hala konuşulmaktadır.(Bknz : Video)

Ajax yine çok karlı bir işe imza atarak, yaklaşık 8 milyon Euro'ya satın aldığı Zlatan'ı 19 milyon Euro'ya Juventus'a gönderir.

Il Genio, Juventus kariyeri boyunca golcü kimliğinin yanına, top taşıyan, ileride top tutan ve asist yapan forvet etiketini eklemiştir. Juventus'ta Trezequent'in yerini ele geçiren Zlatan için Juventus kariyeri, Juventus'un Calciopoli skandalı sonuncunda Serie B'ye düşürülmesiyle sona erer.

Yüce Moratti, eline gelen bu fırsatı değerlendirmek için her zamanki gibi paraya acımadı ve yaklaşık 25 milyon Euro'ya Zlatan'a çubuklu, pirelli reklamlı formayı giydirdi. Türk futbolcusunun imza törenlerinde yaptığı "ben küçükken bu takımlıydım" tarzı bir açıklamayla, Inter'in daima gönlünde yatan takım olduğunu söyledi.

Inter kariyeri çok başarılı başlayan Ibrahimović'in dünyadaki en iyi forvet oyuncusu olduğunu savunurken kafamda tek bir soru işareti bile yoktu. Mourinho'nun Inter'e imza atar atmaz Ibrahimović'in CR7'den çok daha iyi futbolcu olduğunu söylemesi beni haklı çıkartıyordu.

Ibrahimović'in kariyerinde muhteşem goller bulunuyor. Nac Breda maçındaki harika golünün yanında, İtalya ağlarına topukla gönderdiği gol ve daha niceleri. Muhteşem gollerine en yakın örnek ise hafta sonu Fiorentina ağları gönderdiği frikik golü. Yukarıdaki fotoğraftaki vuruşu sonrasında ağlara giden top, Il Genio'yu Tsubasa'ya benzettiğimde gülen arkadaşlarıma selam olsun.

17 Mart 2009 Salı

Zlatan Ibrahimovic

Bugün arkadaşlarla yaptığımız tartışmanın konusudur kendileri. Zlatan'a ilişkin uzun ve kapsamlı yazının mürekkebi kurumak üzere. En yakın zamanda blog sayfasına koyacağım...

16 Mart 2009 Pazartesi

Ah Forlan Ahh...

Bu hafta sonu yaptığım bahislerde şansın da yardımıyla büyük oranda başarı sağladım. Cuma günü Fenerbahçe maçından, cumartesi günü Liverpool ve Real Madrid maçlarından ve Bundesliga'dan... Pazar günü ise asıl kazanç günümdü. Yaklaşık 10 tane bahis yapıp 1 tanesi hariç hepsini tutturdum. Çok fazla para koymayı sevmediğim için 1 tanesi hariç kuponlarım en fazla 3 TL tutarındaydı.

Liverpool, bu yıl belki de en çok para kaybettiğim bahislerde başrolü kimselere kaptırmamıştı. Liverpool ve Everton arasında 2 haftada oynanan 3 derbi maçında da Liverpool'a oynamıştım gözüm kapalı. Anfield Road'taki kupa maçı 1-1 bittiğinde, Liverpool bunun öcünü lig maçında alır deyip, o maçın da berabere bitmesiyle yıkıldığım; lig kupası rövanşında ise Liverpool kesin tur atlar düşüncesiyle bir kez daha güvenip bir kez daha hüsrana uğradığım Liverpool'a. Hafta sonu ak sakallı bahisçi dede, Liverpool'a oyna diye tutturduğunda, gaza gelip son kez oynamaya karar verdim Liverpool'a. Eğer yine beni hüsrana uğratırlarsa bundan sonra yalnız yürüyeceklerdi. Yalnız yürümek istemeyen Liverpoollular, Manchester United karşısında hem de deplasmanda 4-1 ile kazanırken her gol sonrası gelen paraların katlanması beni mest etmişti.

Pazar günü maçlar oynanırken, bu haftanın ne kadar bereketli geçtiğini düşünüyordum içimden. Hemen, Bülent Abi'nin hafta sonu yayınlanacak maçları belirttiği hafta sonu futbol köşesine girip, hangi maçı canlı izlerken bahis oynamalıyım diye baktım. Gözüme ilk çarpan Atletico Madrid'in Vicente Calderón'daki Villarreal ile oynayacağı maç oldu.

Atletico Madrid'in fark atacağını düşündüğüm maç için, Atletico Madrid galibiyetine oynadıktan sonra, Galatasaray maçının bitimini beklemeye başladım. Galatasaray maçı biter bitmez maçı açtığımda Villarreal 1-0 öndeydi. Ben Madrid'in kulaklarını çınlatırken, o esnada kardeşim aydınlatıcı bilgileri verdi. Forlan 3.dakika içinde bir penaltı kaçırmış, Villarreal kalecisi de penaltı sonrasında panterleşerek muhteşem bir oyun oynuyormuş. Maçın izlediğim bölümleri kadarıyla, kaleci gerçekten de muhteşem oynadığına ben de hak verdim.

Atletico Madrid Maçı bir anda 3-2'ye getiriverdi. Ne olduysa bundan sonra oldu. Hafta sonu oynadığım bahisler içerisinde en büyük parayı 85'inci dakika oynanırken Madrid'in dördüncü golü bulacağına yatırdım hemen.

Madrid 3 dakika içerisinde 2 si Forlan ile olmak üzere toplam 4 gol pozisyonunu heba ettiğinde, saç baş yoluyordum televizyon karşısında. Villarreal son 2-3 dakika yüklenir, Aguero ile Forlan ikilisi son 2 haftadır yaptıkları gibi harika kontra atağa çıkar ve tabelayı dörtlerler düşüncesiyle ümidimi yitirmemiştim. Nitekim tahminlerimin büyük bir kısmı gerçekleşti. Villarreal son 2-3 dakika yükenirken, Aguero - Forlan ikilisi muhteşem şekilde kontra atağa çıktı. Aguero orta saha çizgisinin taç çizgisiyle kesiştiği noktada topu o kadar güzel kontrol edip Forlan'ın önüne o kadar güzel yuvarladı ki, koltuğumdan fırlayıp Forlan'ın topu kaleye doğru, yakınında tek bir rakip olmadan 35 metre sürmesine eşlik ettim bende. Maçın 92'inci dakikası içerisinde gerçekleşen o anlarda, ganyan oynayan amcaların start-finish düzlüğünde neden bağırdıklarını anlamış oldum. İçimden fırlayan kazanma arzusu, ağzımdan çıkan hadi olum, yürü olum nidalarının tek sebebiydi belkide.

Diego Forlan, 35 metrelik koşusunu bitirip kaleci ile arasındaki mesafe 2 metreye indiğinde, "vuuuuurr!" diye bağırmamla, Forlan'ın bir forvet oyuncusunun hayatında yapabileceği en mantıksız, en saçma vuruşla topu auta atması bir oldu. Akıllı TV'de ya da bazı spor kanallarında gösterilen en komik gol kaçırma videoları içinde kendine yer bulacağından emin olduğum o vuruş, bir taraftan Forlan'a olan güvenime, bir taraftan da büyük paralar kaybetmeme neden oldu.

Maçın üzerinden 2 gün geçti ama sinirim hala devam ediyor. İnşallah perşembe günü Hamburg oyuncuları Forlan gibi beceriksiz olurlar, sinir stres yerine sevinç kaplar içimizi.

15 Mart 2009 Pazar

Trafik levhalarını takip ediniz...

Hafta içinde Liverpool'dan 4 yiyen Real Madrid için Atletic Bilbao deplasmanının zor olacağını söylüyordu herkes. Ben, maçın zor geçeçeğini düşünmüyor ve aksine Madrid'in 5 atıp döneceğini düşünüyordum. Bir arkadaşımla konu hakkında tartışırken, bu maç 5-1 biter diye bir kehanette bile bulunmuştum. Madrid'in Bask bölgesinden 5 gol atıp döneceği fikrime kahkalalarla tepki vererek beni sinirlendirmeyi başarmıştı. 5-1'lik skor tahminimin ciddeye alınmamasıya yükselen sinir katsayım hırs ile birleşince, 2 gün boyunca 5-1'lik skoru anlatacak efsane bir fotoğraf bulmaya çalıştım. 2 günün sonunda ise muhteşem bir fotoğrafa ulaşmıştım. Hemen arkadaşımı arayıp, "önce maçı izle, sonra da pazar günü blogdaki yazımı oku" dedim. Yine beni ciddiye almayıp gülüp geçti.
Maçın ilk yarısını, önemli bir yemekte olduğum için izleyemedim. Ama sağolsun Madrid 2-0 öndeyken aramayan arkadaşım maç Bilbao gollerinde mesajlarla rahatsız ediyordu beni. Ama ben hala iddalıydım 5 olacağı konusunda. O kadar iddalıydım ki, ilk yarıyı izleyememe rağmen, ikinci yarı başlamadan güzel bir miktarda parayı Madrid +4.5 e bastım canlı bahiste. Sonrasında da koltuğa uzanıp bekledim ikinci yarının başlamasını.
Önce Huntelaar'ın ilk golü geldi. Bilbao'nun attığı her gol sonrasında beni rahatsız eden arkadaşımı korkularıyla baş başa bırakmak için taciz etmedim kendisini. Ama içten içe 5 olursa neler yapacağımın hayali kuruyordum. Dördüncü golde çok gecikmeden gelince, bir huzur kapladı içimi. 4 gol olmuştu ama hala içimde ufacık olsa da bir stres vardı, 5 olamaması korkusundan kaynaklanan. Marcelo'nun, Arif Erdem'i ya da Nobre'yi aratmayan artistlik uçuşuyla telefona sarılmam bir oldu. Penaltı atışı sırasında canlı yayın yapmak istemiştim arkadaşıma. Başına gelcekleri bilen arkadaşım Marcelo uçar uçmaz kapatıvermiş telefonunu.
Madrid penaltı ile beraber, tahminlerimi boşa çıkartmayarak Bilbao'yu 5'lik yapmıştı ama 1 değil 2 gol görmüştü kalesinde. Maç bittiğinde ilk düşündüğüm bulduğum fotoğraftaki A-1 yazısını montajlayarak A-2 yapmaktı. Bir anda düşen jetonla, aslında 5-1 lik skoru bildiğimi, arkadaşıma Bilbaolu futblcuların en fazla 1 gol atabileceğini söylediğimi hatırladım. Maç 5-2 bitmişti ama Heinze'nin kendi kalesine attığı gol beni ipten almıştı.
Arkadaşım beni arayana kadar blog sayfasında yazıyı yayınlamayacaktım. Arkadaşım beni arayacak, bloga girdiğinde yazıyı görmediğinde zeytin yağı gibi üste çıkarak, 5-2 oldu tutturamadın diye dalga geçecekti. Nitekim aynen böyle oldu. Biraz önce beni arayarak kendince dalgasını geçti.
Şimdi, dalga geçme sırası bende. Öncelikle, yazıdaki trafik hevhasını, sonra da 5-1 konusundaki açıklamalarımı kendisine armağan eder, eski işyerimde bir arkadaşımın dediği gibi, Madrid galibiyetinin tam da kapak konsepti etkisi yarattığı hatırlatırım.

12 Mart 2009 Perşembe

İnanç + Azim + Hırs = Gurur Duyulacak Bir Takım

Kahvehaneden bozma bir pidecide, sigara dumanından bulanık gözüken bir ekran karşısında, kendini teknik direktör sanan 50 kişi ile birlikte... Futbol aşkı, takım aşkı öyle birşey ki, sigara dumanına bir dakika bile tahammül edemeyen ben, 90dk boyunca 15 senelik sigara dumanına maruz kalmayı önemsemedim.

Hamburg'un Bundesliga'da geçen haftasonu aldığı ağır yenilgiyi izledikten sonra biz bunları lokum gibi yer tüketiriz diye düşünmüştüm. Tek endişem Oliç'in Emre Aşık ve Hakan Balta'yı duman edebilme ihtimaliydi. Sağolsun, Hamburg hocası Oliç'i yedek soyundurması bu endişemi belli bir süre için bir kenara bırakmama yardımcı oldu.

Maçın başlamasıyla beraber, bu sezon Avrupa'da bir başka oynayan Galatasaray aldı sazı eline, ilk 25 dakika tüm kontrolü elinde bulundurup istediği gibi yönlendirdi maçı. 25 ile 30'uncu dakikalar arasında Hamburg baskıyı kurmuştu ki, Türk futbolunda çok ender gördüğümüz korner sonrası geliştirilen kontra atak sonrasında Arda'nın kötü pası ve Lincoln'ün kötü kontrolüne rağmen top Ayhan'ın önünde kaldı. Matador önünde kalan topu o kadar güzel bir vuruşla dürttü ki, gol olduğunda 50 kişi gooooolll diye bağırırken, yüzlerde şaşkınlık ifadesi hakimdi.

İlk yarı sonunda, sigara dumanına dayanamanın verdiği rahatsızlıkla kendimi kahvehane ortamının dışına attım. Hava alırken rastladığım bir iş arkadaşım ile konuşurken, ağzımdan "ikinci yarının ilk 10 dakikasında gol yemezsek bu maç 3-4 olur" lafları dökülüvermişti. Nasıl bir şom ağızlılıktır ki, ikinci yarı başladı ve 5 dakika içinde golü gördük kalemizde.

Golün hemen arkasından, Nonda'nın kaçırdığı pozisyon sonrasında, bunu ilerleyen dakikalarda aramamak için dua ederken, Emre'nin yaptığı faul, gördüğü kırmızı kart ve Lincoln'ün oyundan çıkartılarak, hiçbir Turkcell Süper Lig takımında yedek bile olamayacak Mehmet Güven'in girmesi, Nonda'nın kulaklarının çınlamasına yetti, hatta arttı bile.

Semih'i oyuna almayan Bülent Hoca'ya herkes sitem ederken, Hoca benden büyük takdir almıştı. Çünkü bu maçta ihtiyacımız olan şey tecrübeydi. Takımın en tecrübeli isimlerinin başında Kewell geliyordu. Oyuna Semih'in girmesi durumunda, büyük ihtimalle oyundan Kewell çıkacaktı. Kewell çıkmasa bile, orta sahadan savaşan oyuncalardan biri çıkartılacaktı. Kewell'ın stopere çekilmesiyle, sol kanattan etkili gelen Hamburg'un karşısına Barış ve Sabri çıkıyor, orta sahadan defans bloğunu delmeye çalıştıklarında ise, Mehmet Güven (hiç güvenmiyorum kendisine hala) ve Ayhan kolay geçiş imkanı vermiyordu. İşte bu sebeplerden dolayı, Bülent Hoca'nın yaptığı hamle bana göre çok mantıklı ve başarılıydı.

Nonda şişirilen topları tutmaya çalışıyordu, ama dönen topların hiçbirine basmıyordu. Ümit Karan değişikliği, oyuna biraz hareket getirdi. Hamburg savunması, daha hareketli ve kontra atağa daha yatkın olan Ümit karşısında ileriye çıkmakta zorlandı.

Galatasaray takım olarak inanılmaz savaştı, çok fazla güç sarfetti, futbolcular her topa en az iki kişi bastı, gözlerini karartıp her topa atladı. Ama takım içerisinde iki kişiye ayrı parentez açmak gerekiyor.

Birincisi, De Sanctis... En kritik anlarda en kritik topları çıkardı.

İkincisi ve bence takımın en iyisi Arda. Arda, muhteşem oyunuyla gecenin adamıydı. Aldığı her topa bastı, topu çizgiye götürdü. Tuttuğu her top bize en az 1-2 dakika kazandırdı. O kadar yoruldu, o kadar efor sarfetti ki, oyundan iki dakika geç alınsaydı saha kenarına yürüyemeyecek gibi gözüküyordu.

Maç bittiğinde ise, sahadaki inançlı, azimli, hırslı ve savaşçı Galatasaray izlemenin verdiği mutluluk ve gurur ile yağmurda ıslanmaya aldırmadan evimizin yolunu tutmuştuk.

Her bir futbolcuya teker teker, Büyük Kaptan ve ekibine, muhteşem bir destek veren ve takıma inanç aşılayan gurbetçi taraftarlarımıza her Türk'ün teşekkür etmesi gerekir.

19 Mart Perşembe günü, Ali Sami Yen'de bu hırsla mücadele edersen, çeyrek final imkansız değil. 4-5 arkadaş yemin etmiştik, çeyrek finale çıkmamız durumda deplasmandaki maça gideceğiz diye. Şimdiden parasal durumum hakkında hesaplamalar yapmaya başladım. İnşallah bu hesaplamalar boşa gitmez, Avrupa taraftar görür :).

8 Mart 2009 Pazar

Kanyon'da Revolutionary Road...

Nedenini anlayamadığım bir şekilde, üniversite hayatım boyunca bir kere bile cuma ya da cumartesi gece 12'den sonraki seanslarda sinemaya gitmedim. Ama okul bitip iş hayatı başlayınca kız arkadaşımın da yoğun baskısıyla (!) cuma ve cumartesi geceleri 00.30 seanslarını rutine bağladık. Bu seanslarda gittiğimiz filmlerde rutine bağlanan bir diğer şey de benim uykusuzluğa yenik düşmemdi. 3 yılda toplam 30 filme gitmişsek, bu filmlerden en az 20 tanesinde hatırladığım yenage kare ekranda beliren "dreamworks" yazısıydı. Genellikle gitiğimiz filmlerin sonlarında, "emreee" diye bir ses ve sallanan bir kortuk aracılığı ile uyandırılırdım.
Bu kadar tecrübe edinmeme rağmen, ne zaman sinemaya gitmeye karar verilse hala 00.30 seansına gidelim diye tutturuyorum. Geçtiğimiz hafta sonu da aynen böyle oldu. Cumartesi gecesi 00.30 seansına Kanyon'da Revolutinary Road'a alınan biletler...
Filme girmeden önce, Altın Küre ve Oscar'ın da etkisiyle Kate Winslet'in oyunculuğu konusunda kafamda bir sürü tilki dolaşıyordu. Filmin çok durgun sahnelerden oluştuğunun söylenmesi de uykuya yenik düşeceğim olasılığını yükseltiyordu. Salona girdiğimizde ise bitirici darbeyle yüzleşmek zorunda kaldım. Sam Mendes'in yönettiği L.Di Caprio ve oscarlı Kate Winslet'li bir kadrosunu olan bu filmin için sadece 6 biletli izleyici vardı.
Koltuğuma oturduğumda, uyku pozisyonumu alıp gözlerimi kapatmaya hazırlanırken film bir anda kendine çekiverdi beni. O kadar çok çekti ki, film bitene kadar bir an olsun bile sıkılmadım filmden. Filmin konusu, çekim hataları ya da diğer teknik konularda yorum yapmayacağım, ancak Kate Winslet'in April Wheeler rolündeki başarısı, O'nun The Reader filmindeki rolü ile aldığı oscar heykelini anasının ak sütü gibi hakettiğini gösterdi bana.
Issız Adam'ı kapalı gişe oynatan, soundtrack albümünün satış rekorları kırmasına neden olan Türk seyircisi, Issız Adam'ın Hollywood versiyonuna neden gitmez, hem de kadın başrol oyuncusunun 2009 yılında en iyi kadın oyuncu oscarını almış olmasına rağmen.
Belki de hata filmi Kanyon'da izleyen biz 6 kişidedir. Çünkü aynı gün aynı saatlerde aynı sinemada "Confessions Of A Shopaholic" kapalı gişe (!) oynuyordu...

Yok artık...

Blog sayfamda siyasetten bahsetmek istemiyorum ama Şişli sokaklarında öyle bir olayla karşılaştım ki , bunu paylaşmadan duramadım. CHP Şişli Belediye Başkanlığı için DSP Adayı Mustafa Sarıgül'ün (M.Sarıgül) karşısına Muharrem Sarıgül'ü (M.Sarıgül) çıkarmış.
Siyasetin geldiği hallere bakın. Seçmen oy kullanırken belki hata ile Mustafa Sarıgül yerine CHP adayı M.Sarıgül'e verir umuduyla yapılan siyasete.
Ne kadar etkili olur bilinmez ama Mustafa Sarıgül karşısındaki adayı görünce büyük ihtimal kahkahayı basmıştır.

Bülent Uygun Olmak

Bülent Uygun sezon başlamadan kendi kendine düşünüp nasıl antipatik olacağını bulmuş sanıyorum. Sezon başından beri kendisinden nefret ettiğimi belirtip durdum Galatasaraylı, Beşiktaşlı, Fenerbahçeli arkadaşlara. Bana inanmadıklarındaysa Sivasspor maçlarını takip edin ve mutlaka İstanbul'daki maçlarda canlı olarak izleyin Bülent Beyi dedim hep.

Beşiktaşlı arkadaşlarım İnönü'deki maçla, Galatasaraylı arkadaşlarım ise kupadaki ilk maçta anladılar ne kadar haklı olduğumu. Fenerbahçeli birkaç arkadaşımı ikna edemiyordum bir türlü. Bülent Uygun yardımıma yetişti ve Kadıköy'deki 2 maçta yapmaya çalıştığı şovlarda onları da kendinden nefret ettirmeyi başardı.

Bu haftaki Ankaraspor maçı sonunda hakem ile girdiği diyalog gösterdi ki, burnu iyice kalkmış. Kendisini Fatih Terim ya da Mourinho sanıyor... Birinin tutup kollarından sallaması, kendisine getirmesi lazım. Bu adam Sivasspor'un başında böyle tavırlar içerisindeyse, büyük bir takımı çalıştırsa neler olur kestiremiyorum. Allah bizi o günlerden korur inşallah.

Yazıyı, arkadaşlarıma Bülent Uygun'un antipatikliği anlatmaya çalışırken kullandığım formül ile bitirmek güzel olur.

Bülent Uygun =(Ahmet Çakar x Erman Toroğlu x fatih akyel) + volkan demirel + Ali Şen...